Elektrische zonwering aan een villa: plan de monteur en de elektricien samen

Een screen is in een paar uur opgehangen, maar de stroom ernaartoe moet er al weken eerder liggen. Wie elektrische zonwering laat plaatsen, denkt meestal aan doekkleur, het type scherm en de motor. Het minst spannende onderdeel is de voeding, en juist daar gaat het vaak mis. De zonweringsmonteur en de elektricien werken zelden tegelijk op hetzelfde adres. Vaak weten ze niet eens van elkaars bestaan, terwijl hun werk precies op elkaar moet aansluiten.

Ik zag het vorig voorjaar van dichtbij. Mijn schoonouders wonen in een witte villa in Oosterbeek, in een lommerrijke straat waar de huizen veel glas aan de zuidkant hebben. Ze lieten de achtergevel isoleren en wilden meteen screens voor de grote ramen en een knikarmscherm boven het terras. Op een donderdag in april was de gevel af. De maandag erna stond de zonweringsmonteur op de stoep en vroeg waar de kabels zaten. Die waren er niet.

Eerst de kabel, dan de gevel

Elke motor heeft een vaste voeding van 230 volt nodig. Bij een klassieke bediening met een schakelaar loopt er een kabel van de motor naar die schakelaar, met aparte aders voor op en neer. Bij motoren met een radio-ontvanger volstaat een permanente voeding en zit de bediening in een zender of een app. De keuze bepaalt dus welke kabel er getrokken wordt en waar die uitkomt. Wordt dat pas na de gevelwerkzaamheden bedacht, dan blijft er een opbouwkabel over het nieuwe stucwerk over, of een gat door verse isolatie. Bij mijn schoonouders werd het dat laatste, met een week vertraging.

Een elektricien zet zonwering bij voorkeur op een eigen groep in de groepenkast, achter een aardlekschakelaar, zodat een vochtige buitenmotor niet de halve benedenverdieping laat uitvallen. Bij elke motor hoort ook een manier om hem voor onderhoud spanningsloos te maken.

Schakelaar, app of allebei

Hier zit de echte keuze, en die maak je vooraf. Veel mensen willen alles via de telefoon, maar een gewone schakelaar naast de terrasdeur blijft handig voor de oppas, of als de wifi hapert. Wie beide wil, moet dat melden voordat de motoren besteld worden. Een villa met zes of zeven screens vraagt bovendien om groepsbediening, waarbij alle zuidramen samen omlaag gaan of juist per kamer. Dat gesprek hoort tussen bewoner, zonweringsmonteur en elektricien tegelijk plaats te vinden, niet om de beurt per telefoon.

Wind van de stuwwal

Oosterbeek ligt tegen de flank van de stuwwal boven de Rijn. Wie bij de Westerbouwing weleens over de uiterwaarden heeft gekeken, weet hoe hard het daar kan trekken. Een knikarmscherm dat bij een windvlaag uitgeklapt blijft staan, is na één middag krom. Een wind- en zonsensor laat het doek automatisch inlopen. Draadloze sensoren hebben vaak toch een voeding nodig, en een bedrade sensor een kabel naar de besturing. Iemand moet ook bepalen waar hij komt. Hij hoort vrij in de wind te hangen, dus niet in de luwte van een dakrand of onder een oude beuk. Zo’n detail valt typisch tussen twee vakmensen in.

Eén ochtend samen op de steiger

Uiteindelijk belde mijn schoonvader Elektricien Oosterbeek, die met de zonweringsmonteur op de steiger afsprak. Binnen een half uur lag er een schets met kabelroutes, de plek van de windsensor en een nieuwe groep in de kast in de bijkeuken. Toen de screens in juni eindelijk hingen, mat Elektricien Oosterbeek nog na of de aardlekschakelaar bij een fout netjes afschakelde.

Wat ik ervan heb geleerd is eenvoudig. Laat de zonweringsmonteur een offerte maken en stuur die meteen door naar de elektricien. Vraag of ze één keer samen komen kijken voordat de gevel dichtgaat. Dat kost een ochtend en het scheelt een gat in de muur.